Apeldoorn heeft een wereldprimeur!
In Apeldoorn loopt een weg richting de bossen. Je komt langs een paar sportvelden, en als de laatste huizen en velden achter je verdwijnen krijgt het bos alle ruimte en wordt het rustiger. De gemeente Apeldoorn heeft een groot gedeelte van dit bos tot beschermd gebied verklaard en de mensen in Apeldoorn zijn erg trots op wat ze de afgelopen jaren bereikt hebben.
Apeldoorn speelt nu een voortrekkersrol in Nederland, het is in korte tijd een hele mensvriendelijke stad geworden. Nog maar een paar jaar geleden werd de laatste torenflat afgebroken en ervoor in de plaats kwamen groene wooncentra. De stad heeft wel wat van het omringende weidegebied in gebruik moeten nemen, maar daar staat tegen over dat je zelfs in het centrum van Apeldoorn nu het gevoel krijgt dat je in een rustige dorpkern vertoeft.

Ook heeft Apeldoorn als eerste grote gemeente al enige tijd geleden besloten alle zendmasten te vervangen door kristalenergie-gestuurde antennes.
Die kennis was al heel lang bekend, maar kreeg maar steeds geen kans. Toen als de gevolg van de Grote Bewustwording in 2012 de geheime krachten achter het wereldtoneel werden ontmaskerd en het veld moesten ruimen, gingen grote multinationale olie- en voeding- en farmaciekartels failleit.
Dit had ondermeer tot gevolg dat er vele tot dan toe geheim gehouden uitvindingen openbaar werden. Zo werd het ineens mogelijk om zonder gevaar hele oude kennis vrijelijk ter beschikking te stellen voor het welzijn van de mensheid. Deze kristal-antennes zijn daar een voorbeeld van. Veel mensen in Nederland maken trouwens al langere tijd gebruik van een nieuw soort computers die zelfs geen stroomtoevoer meer nodig hebben, maar helemaal op energie uit de lucht werken. Onderzoekers die zich met deze kennis bezighouden verwachten dat zelfs deze computers straks overbodig zullen worden, want ze hebben al ontdekt dat de mensen de afgelopen eeuw steeds gevoeliger geworden waren en steeds meer beginnen te vertrouwen op hun intuïtie en beseffen dat ze op gevoelsniveau met elkaar kunnen communiceren. Ook nemen bij steeds meer mensen het vertrouwen in eigen kunnen toe, waardoor het kunnen memorizeren van hele boeken moeiteloos gaat.
De computer wordt daardoor steeds minder belangrijk. Maar zover is het nu nog niet.

Het begon al direct toen de oude telefonie-antennes en hoogspanningsleidingen verdwenen. Het leek volgens veel mensen wel alsof er een loodzware druk van hun hoofd en schouders gehaald werd toen de laatste hoogspanningsleidingen uit de omgeving werden verwijderd en de energievoorziening via energie-gevende kristallen werd gedistribueerd naar alle woongebieden. Men was daar eerst uiterst verbaasd over geweest, totdat men zich realiseerde dat de afgelopen eeuw juist de aanwezigheid van al die harde electromagnetische trillingen had veroorzaakt dat de latente aanwezige kracht van de mensen om op fijnstoffelijke wijze te kunnen communiceren zich in versneld tempo had ontwikkeld. Net zoals een plant zich door het asfalt, tegen de verdrukking in, een weg naar het licht weet te banen.
Wat de geheime machthebbers zich niet realiseerden was dat ze ongewild de ontwikkeling van de mensheid hadden versneld.

Nederland had in de wereld al een toonaangevende positie als het gaat om alternatieve therapieën, maar nu heeft Apeldoorn als eerste gemeente een grote stap gezet naar het samengaan van tientallen verschillende behandelmethoden... het eerste Herstellingsoord voor Lichaam en Geest is geopend.

Laten we eens kijken hoe het daar is.
Als we over de kronkelende weg tussen bomen en bloementuinen naar het centrum lopen valt ons op dat er geen auto's te zien en zelfs niet te horen zijn. Er lopen wel wegen naar toe, maar daar mogen alleen electrisch aangedreven auto's rijden. We lopen toch naar de hoofdingang, vraag je je af? Maar nee, het blijkt dat er geen echte hoofdingang is. Er zijn verschillende ingangen. Waar wij nu lopen worden we begroet door een groep spelende kinderen van alle leeftijden. Er lopen enkele volwassenen tussen en als we vragen waarom er zoveel kinderen zijn hier, vertellen ze ons vertellen dat de meeste kinderen hier weeskinderen zijn. Maar er komen ook vaak kinderen uit de buurt omdat het hier zo gezellig is. Wat ook opvalt is dat er veel verschillende dieren rondlopen, die zich hier kennelijk erg thuis voelen.

Nu zien we delen van de gebouwen waar het centrale deel van dit herstellingsoord uit bestaat. Het zijn geen vierkante gebouwenblokken meer zoals er in Apeldoorn nog steeds een aantal overeind staan. De mensen willen natuurlijker wonen en niet meer in rechthoekige woonblokken opgesloten zitten, vandaar dat ze nu vooral voor ronde vormen kiezen. Zo ook hier. Vanuit de hele wereld hebben kunstenaars en wetenschappers op het gebied van Feng Shui en de Helige Geometrie samengewerkt om de architecten te adviseren hoe deze gebouwen van het herstellingsoord te componeren tot een integratie van schoonheid, energetische kracht en functionaliteit. En dat alles om mensen en zelfs dieren te kunnen helen, en indien mogelijk te genezen.

We worden verwelkomd door een vrouw die al op onze komst was voorbereid. We hadden geen tijd afgesproken, maar ze loopt naar ons toe alsof ze had zitten wachten. "Ik wist dat jullie hier naar toe liepen," zei ze vriendelijk lachend. Het is nog steeds even wennen nu zelfs vreemde mensen elkaar zo goed aanvoelen, maar het is wel heel handig. Straks hebben we niet eens meer een agenda nodig. "Hallo, ik ben Ariane," stelt ze zich voor en zegt dat ze ons een rondleiding geven over het terrein en door de verschillende gebouwen. Ze vertelt vol trots hoe blij ze is dat ze hier werkt en vraagt daarna of we voldoende tijd we hebben, want er is zoveel te zien en te vertellen.

Al lopend begint ze te vertellen hoe dit herstellingsoord tot stand gekomen is.
Toen in 2012 de reeds heel lang voorbereide coup om de totale controle over de mensheid te verkrijgen mislukte, kwam er kettingreactie op gang die het einde betekende van grote machtsconcentraties. Vooral de olieindustrie, de wereldbanken en de farmacie verloren alle geloofwaardigheid vanwege hun betrokkenheid bij de coup. Voor die tijd zochten veel mensen al voor natuurlijker medicijnen, gezondere voeding en behandelmethoden die lichaam en geest als een geheel bezien, maar sindsdien werd de roep om de mens en niet de apparatuur centraal te stellen zo groot dat reguliere medische wetenschap het roer totaal heeft omgegooid en is gaan samenwerken met wat tot dan toe de 'alternatieve' zorg werd genoemd.
"We moesten wel oppassen dat mensen niet alles overboord gooiden hoor," vertelt ze. "Want dat zou niet goed zijn. Er zijn heel veel goede ontwikkelingen geweest en bijzondere uitvindingen gedaan. Maar het lijkt wel alsof veel apparaten overbodig zijn geworden. Wacht... ik zal jullie een voorbeeld laten zien," zegt ze en ze trekt ons mee naar een gebouwtje rechts van ons. Het gebouw valt nauwelijks op in het groen. Het dak is rond en de muren lopen in vreemde hoeken schuin naar achteren weg.

Ze ziet ons nieuwsgierig kijken naar de muren en is onze vraag voor: "Dit gebouw is in een stervorm gebouwd," zegt ze. "De architecten hebben geleerd dat zo de energieën, waarmee binnen gewerkt wordt beter geconcentreerd kan worden in de onderzoeksruimten.
We gaan naar binnen en het eerste dat opvalt is dat het zo licht is hier binnen. Het lijkt haast wel alsof er geen dak op zit, zoveel zonlicht schijnt hier naar binnen. "Dat is niet overal zo hoor," zegt ze alsof ze weet waar we aan denken. "Sommige ruimten zijn bewust afgeschermd van het zonlicht om beter te kunnen observeren.

We komen een ruimte binnen en ze laat ons even tijd de ruimte in ons op te nemen. We kijken rond, zien een mooie afgewerkte halfronde tafel staan en een man die er glimlachend naar ons staat te kijken. Ook hij wist al van onze komst. Er staat iets dat om een computer lijkt en aan het plafond midden in de ruimte hangt een vreemd soort kristallen lamp. Daaronder, op de vloer precies onder de lamp zien we een ronde ring in de grond verwerkt. We begrijpen dat er van ons verwacht wordt dat we nu proberen te raden waar deze ruimte voor gebruikt wordt, maar we komen er niet uit.
"Dit is wat vroeger de afdeling Radiologie genoemd zou zijn," begint te man uit te leggen.
Die woorden moesten even inwerken. Waar zijn alle apparaten dan gebleven? En dan zouden de muren van dik afgeschermd materiaal gemaakt moeten zijn om straling binnen de muren te houden.
Die apparatuur hebben we gelukkig niet meer nodig," begint de man te vertellen. "We hebben nu een heel andere manier om door het lichaam heen te kijken. We weten nu dat elk lichaam in feite geheel uit licht bestaat. Samengebald of gematerialiseerd licht, zo zou je het kunnen noemen. Elke cel in het lichaam vangt licht op, maar zendt ook licht uit. De apparatuur die we nu hebben, is in staat dat licht op te vangen en met behulp van deze computer te projecteren we in een 3-dimensionaal hologram.

"Ga hier maar staan," zegt de man. Hij neemt mijn hand en laat me plaatsnemen precies onder de kristallen lamp.
Hij loopt naar de tafel toe, druk een paar knoppen op z'n computer in en om me heen voel ik vreemde tintelingen. Een paarsachtige gloed omgeeft me en ik krijg het gevoel dat elke cel in mijn lichaam lijkt op te leven.
"Wat gebeurt er nu?" vraag ik verbaasd.
"Je hele lichaam wordt nu gescand. Kijk maar hier!"
We draaien ons naar de tafel en boven de tafel zien we ineens een verkleinde holografische 3-D projectie van mijn lichaam. Ik zie mezelf staan, bijna alsof ik naar een miniatuur dubbelganger van mezelf kijk. Eromheen zijn allemaal transparante kleuren te zien.
De man draait aan twee grote bollen op z'n computer en direct begint mijn evenbeeld te roteren en te kantelen. Mijn hoofd en voeten verdwijnen uit beeld, maar m'n borst wordt nu heel groot.
"Ik ga nu inzoomen op je hart," zegt de man, "Wacht even."
Hij stelt iets bij en ineens lossen grote delen van m'n lichaam boven de tafel op en komt heel duidelijk m'n hart in beeld, alsof het zomaar los in de lucht hangt. Bloedvaten erom heen zijn duidelijk waarneembaar. Het hart klopt zelfs.
"Met je hart is alles in orde hoor," zegt de man. "Maar dat wist ik al voordat de scan gemaakt was."
"Hoe kun je dat zo zeker weten?" vraag ik hem.
"Je aura laat geen kleuren zien die met een hartkwaal te maken hebben," zegt hij. "Ik kan aura's waarnemen," voegt hij er glimlachend aan toe.
"Maar waarom heb je dan nog die 3D-scanner nodig?" vraag ik.
"Omdat niet iedereen aura's kan zien, en ook omdat ik geen röntgenogen heb. Ik kan wel de kleuren van je aura zien, maar niet je hart inspecteren. Aan je aura kan ik zien dat er niets met je hart aan de hand is. Maar met dit apparaat kunnen we precies vaststellen welke ichamelijke afwijkingen er zijn, zoals een dunne slagaderwand, of een hartspier die zwaar door toxines belast is."

"En als jullie wel een ernstige hartafwijking constateren?" ga ik door, onder de indruk van de snelheid waarmee er een diagnose gemaakt kan worden.

"Dan moet je met Ariane mee," zegt de man. "Maar als je hier vragen over hebt, kan ik ze voor je beantwoorden".
We stellen hem nog een aantal vragen, maar wat de meeste indruk maakt is zijn opmerking dat er lang zoveel hartpatiënten niet meer zijn als vroeger.

Ariane stelt voor dat we eerst naar afdeling gaan waar patiënten met kanker worden behandeld.

Ik verwacht bij het horen van 'een afdeling voor kankerpatiënten' dat we naar een drukbezochte vleugel zouden lopen, vol met operatiekamers, wachtkamers met bloednerveuze patiënten die kijken alsof hun laatste uur geslagen heeft en natuurlijk vooral de afgeschermde ruimtes voor bestraling en chemokuren en niet te vergeten operatiekamers. Hoezeer kan een mens zich vergissen?
Ariane had ik heimelijk zien glimlachen toen ze dat voorstelde, dus ik vermoedde al iets.

We lopen door een halfronde, geheel doorzichtige buis heen, midden door een stukje weelderige natuur, in de richting van een met zachte verlopende kleuren geschilderde, doorzichtige koepel. Omdat de wanden en zelfs het plafond van de buis waardoorheen we lopen doorzichtig zijn, kan ik zelfs de afmetingen en kleuren van die koepelruimte al van 'buitenaf' en van te voren inschatten en dat geeft me onbewust een vrolijk en blij gevoel. Dat kan nooit kloppen, denk ik, want kanker is een dodelijke ziekte. Daar word je niet vrolijk van, dus ik probeer m'n vrolijkheid te onderdrukken en ernstig te kijken.
Maar als we de ruime toegangsdeur naar het koepelgebouw doorwandelen wordt het vrolijke gevoel eerder nog sterker dan minder.
Ik kan het niet laten dit tegen Ariane te zeggen en ze antwoordt direct: "Dat overkomt mij ook elke keer als ik hierheen loop. Ik ga hier altijd heel graag naar toe. Weet je hoe dat komt?" vraagt ze.
Zonder op een antwoord te wachten vertelt ze dat het laatste dat mensen met kanker nodig hebben is een sfeer die hen neer beneden drukt. In de afgelopen eeuw werd de mensen die de diagnose 'kanker' kregen meestal het etiket 'ten dode opgeschreven' opgeplakt. Dat werd meestal niet zo gezegd, maar onuitgesproken werd het wel uitgezonden. Daardoor alleen al zou je iemand ziek kunnen maken. Daar zijn we nu helemaal vanaf gestapt. Want weet je wat het geval is... mensen met kanker horen er eigenlijk niet te zijn. Alleen al het feit dat kanker vroeger zoveel voorkwam wil zeggen dat er met de maatschappij van toen iets grondig mis was. Het is dus eerder een ziekte van de maatschappij als geheel. In een gezonde maatschappij komt kanker niet, of nauwelijks voor!"

Ik moet dat even op me in laten werken, maar besef dan dat daar wel wat in zit.
Ze gaat verder. "Er werd aan deze patiënten verschrikkelijk veel geld verdiend, want de behandeling van kanker vroeg een enorm arsenaal aan apparatuur. Er werd eindeloos veel onderzoek gedaan en steeds kwamen er nieuwe medicijnen op de markt. Het was een industrie op zich. Misschien herinner je je nog wel al die collectes aan de deur? Dan werd er geld gevraagd voor onderzoek naar een nieuw medicijn tegen bijvoorbeeld borstkanker. Maar... heb je je wel eens afgevraagd of die medicijnen ooit wel eens uitgevonden werden?"
"Nee," zeg ik. "maar dat geld kwam vast goed terecht. En het geld was ook bedoeld om hele zieke kinderen een vakantie met hun ouders te geven."
"Klopt," zegt Ariane, "dat is juist heel belangrijk. Maar ik bedoel dat er in de, zeg maar 100 jaar tijd dat de westerse medische wetenschap zich zo snel ontwikkelde, er eigenlijk alleen maar meer en meer mensen bijkwamen met kanker. Het onderzoek faalde. Er werd helemaal geen medicijn tegen kanker ontwikkeld."
Ik keek op van die woorden. "Dat is een forse uitspraak die je daar doet," zeg ik.
Maar die reactie had ze natuurlijk al verwacht.
"Wat versta jij onder een medicijn of geneesmiddel?" vraagt ze, mij aankijkend.
"Nou... als je een ziekte hebt," begin ik, "... en je neemt dat middel in, dan voel je je weer beter."
"Dus als jij hoofdpijn hebt en je neem een hoofdpijnstiller, dan ben je genezen?" vraag ze, mij aankijkend.
"Nee, genezen ben je dan misschien niet, maar je hoofdpijn is tenminste weg. Dus dan is het toch goed?"
"Dat bedoel ik nou!" zegt ze. "Symptoombestrijding is niet hetzelfde als genezen. Waarom heb je hoofdpijn? Dat is een signaal! Misschien was je die dag gestresst. Of misschien ben je te lang in een ongezonde omgeving geweest. Misschien staat je nek scheef. Noem maar op. Daar keek je niet naar. De artsen van toen schreven een recept uit en als de patiënt niet terug kwam, was het goed. Het is verbazend dat men vroeger de term 'geneesmiddel' mocht gebruiken voor middelen die alleen klachten verlichtten. Weet je dat er misschien maar 1 werkelijk geneesmiddel in de reguliere medische wereld bestond? Al het andere, al die andere, duizenden en duizenden middelen, genazen niet echt."
"Zeg dan maar gelijk welk middel dat was," zeg ik gelijk.
"Penicilline," antwoordt ze, "waaruit antibioticum is voortgekomen. Antibiotica kan, onder bepaalde omstandigheden, een ziekte werkelijk weghalen, maar het is toen zo lukraak voorgeschreven dat het in de meeste gevallen eerder een averechts effect had en mensen eerder zieker maakte."
"Maar dat is toch schandalig!" roep ik uit.
Ze snoert me direct de mond. "Niet veroordelen!" zegt ze en ze kijkt me dringend aan. "Daar gaat het niet om! Dat hoort bij... vroeger. Geef geen energie aan dat wat je niet wilt, maar richt je energie op dat wat je juist wel wilt! Positief denken. Dat is in feite waar deze hele afdeling op gebaseerd is. Dat is wat bij de behandeling van kanker centraal staat.
Ik kijk eens om me heen en laat nu de indrukken van deze ruimte, die zich tijdens het gesprek steeds aandienen, op me inwerken. Wat me vooral opvalt is de enorme lichtdoorlatende koepel in allerlei in elkaar overlopende kleuren. Ik hoor ook stemmen als van heel ver weg, kan ze duidelijk verstaan, en toch is het net alsof ik er niet door gestoord wordt.
"Waarom hoor ik zoveel stemmen?" vraag ik.
"O... we staan te dicht bij de wand," zegt ze en ze neemt me bij de arm en we lopen een paar meter naar voren. Het geluid van stemmen verdwijnt direct en nu wordt het juist opvallend stil. "De stemmen rollen als het ware langs de wanden van de koepel, zonder aan kracht te verliezen. Dat is een van de eigenschappen van ronde koepels. Daar maken we onderandere gebruik van."
Ik ga daar niet verder op in, want ik kan het niet laten het 'dak' te bestuderen. Al die mooie kleuren! Daarbij valt het me op dat op sommige plekken kleuren als het ware samenkomen en naar een bepaald punt wijzen. Het is net alsof je aandacht zonder te beseffen waarom precies gericht wordt naar een bepaalde plek. Ariane ziet me kijken en zegt dan: "Ik wachtte even, maar ik zie dat het je opvalt."
"Die kleuren!" zeg ik. "Ze dwingen me haast om te kijken naar die... wat zijn het?"
"Vortexen van energie. Brandpunten zou je het kunnen noemen." Ze wijst er een paar aan. "Dat zijn de plekken waar de mensen behandeld worden."
"Nou, leg me dat maar eens uit."
Dus ze begint...

(wordt vervolgd... het spijt me, dit verhaal kan lang gaan duren, want ik heb niet veel tijd. Dit verhaal wordt online geschreven en steeds aangevuld. Aan de datum kunt u zien wanneer de laatste aanvulling geschreven is."

laatste aanvulling: 12 februari 2010

Bij het lezen van dit boek, waarbij Linda's gevecht tegen baarmoederhalskanker centraal staat, vraag je je af die ziekte verkomen had kunnen worden als ze gevaccineerd zou zijn tegen baarmoederhalskanker.
Ik denk dat Linda, als opgroeiend meisje in de jaren zeventig, erop vertrouwende dat de overheid en de artsen weten wat ze doen, zich destijds vermoedelijk zou hebben laten vaccineren. Tenslotte was ze lerares Kinderverzorging en Opvoeding en daarbij komen ook de vaccinaties tegen b.v. kinderziekten aan de orde.
Ik heb zelf actief meegewerkt met het typen/illustreren en verwoorden van de vele stencils die zij in haar lessen gebruikte op de school waar ze toen les gaf, de Sprengenborgh (later Sprengenloo) in Apeldoorn.

Linda was erg kritisch in alle opzichten en wilde haar leerlingen zo goed mogelijk informeren, ging daarbij desnoods tegen de heersende opvattingen in als ze vond dat de officieel aangeboden informatie niet klopte met haar inzichten. Daarom had ze vele zelfgemaakte stencils nodig ter vervanging/aanvulling van hoofdstukken die volgens haar in de lesboeken te eenzijdig of onvoldoende belicht werden. De leerlingen droegen haar op handen.

Over de keerzijde van het vaccineren was destijds amper kennis beschikbaar. Dat is nu, met de komst van internet wel anders. Daarom ben ik ervan overtuigd... met de kennis die er nu voorhanden is zou ze beslist weigeren zich nu te laten vaccineren.
Daarnaast zou ze op school, aan haar leerlingen het dilemma pro-contra-vaccinaties van 2 kanten willen belichten, zodat haar leerlingen zelf de keuze kunnen maken zichzelf en hun toekomstige kinderen al dan niet te laten vaccineren.

De informatie in de schoolboeken is nogal eenzijdig.

Waar het hier in feite om gaat, is het kunnen maken van keuzes.

"Kiezen voor Vrije Keuze" is bedoeld om je helpen bewuste keuzes te maken,
je te laten beseffen dat je vrijheid van keuze hebt.
en daarvoor is nodig dat je voldoende geïnformeerd bent, van alle kanten.

Maar we leven toch in een vrij land, hoor ik je denken. We zijn toch vrij?!
Ik ben van mening dat we onze vrije keuze laten bepalen door anderen, door onze ouders, door de school, door de t.v., door de kranten, etc. Dat is begrijpelijk en op zich niet eens verkeerd, maar het doel moet altijd wel zijn om je vrij te laten in je keuze. Niemand mag je dwingen tot een bepaalde beslissing, of... en zo gebeurt het meestal... je manipuleren om tot een bepaalde beslissing te komen.

Neem b.v. de subliminale reclame: Als je in een bioscoopfilm enkele keren een onzichtbaar snelle flits (op goed uitgekiende momenten) van een frisdrankflesje vertoont, zie je dat in de pauze dat merk frisdrank veel beter dan anders verkoopt. Dat is manipulatie.
Zo kunnen studieboeken vol staan met eenzijdige informatie, b.v. door nooit te vermelden dat het menselijk lichaam, behalve uit het fysieke lichaam, ook een lichtlichaam is, opgebouwd uit energiebanen en meridianen, en dat organen aangestuurd worden middels lichtsignalen, zoals in de Oosterse Geneeskunde al duizenden jaren bekend is.

Wetenschap is een groot goed, laat dat duidelijk zijn, maar de wetenschap als instituut heeft in het Westen zoveel invloed gekregen dat zij in de media vaak gebruikt wordt om ons denken te programmeren, te vormen en te beheersen, met de woorden: 'dit is wetenschappelijk bewezen'.

Statisticus verdronken in rivier met gemiddelde diepte van 25 cm.

Het dilemma is het volgende: Denken met je hersenen / luisteren naar wat je hart je ingeeft.

Op het gevaar af dat ik diverse mensen tegen me in het harnas jaag... wil ik zeggen dat rationeel denken, waar de moderne wetenschap meestal op gebaseerd is, ontoereikend is om tot de kern van het leven door te dringen. Rationeel denken alleen is eenzijdig en zelfs gevaarlijk. De balans komt pas wanneer ook het hart wordt ingeschakeld. Dan wordt Liefde toegelaten in het denkproces en kun je antwoorden vinden die anders onbereikbaar zijn.

De dan gevonden antwoorden lenen zich echter niet zo om in schema's en formules weer te geven.

Simpel testje om uw rationeel / gevoelsmatig 'denken' te onderzoeken.

Multiple Choice
Vraag: Welke van de onderstaande beweringen is juist?
A. 1 + 1 = 1
B. 1 + 1 = 2
C. 1 + 1 = 3

Bewering: Alle antwoorden op bovenvermelde vraag 1 zijn even juist.
Vraag: Bent u het hiermee eens?
A. Daar ben ik het niet mee eens.
B. Daar ben ik het wel mee eens.
C. Daar ben ik het ten dele mee eens.

Uitleg
1+1=1, want alles is altijd 1. Zoek niet buiten jezelf, je bent er deel van.
1+1=2, tel je 1 bij 1 op, dan kom je in de telling op 2 uit.
1+1=3, waar er 2 in liefde bijeen komen ontstaat nieuw leven.

Rationeel ingestelde mensen zien alleen antwoord B als juist.
Gevoelsmatig ingestelde mensen vinden zich in alle drie de beweringen.

Maar... als je in je verstand blijft zitten, dan zul je dit vermoedelijk niet kunnen begrijpen.
En dat is precies het probleem van deze tijd... rationele denkers laten zich hiermee niet overtuigen.

Dit dus ter illustratie van het dilemma rondom de wetenschap.

Wat heeft dit nu met baarmoederhalsvaccinaties te maken?

Meer dan je wellicht 'denkt'...

Ik raad je ten zeerste aan om jezelf goed te informeren en niet slaafs te denken: "Als die persoon (vriend, familielid, arts, specialist, wtenschapper, regeringsleider, etc) het zegt, dan zal het wel goed zijn". Denk zelf na. En.... luister naar wat je hart je ingeeft.

Besef dat je vrijheid van keuze hebt, dat je vrij bent in je handelen.
En zelfs als je dat ogenschijnlijk niet bent... ben je nog steeds vrij hoe je omgaat met dat wat er op je pad komt.
Word je boos, of bekijk je het vanaf een hoger level?

Als je je niet wilt laten inenten is dat goed.
Als je je wel wilt laten inenten, (of als je je kind wilt laten inenten) dan is dat ook goed!
Het is jouw lichaam (of jouw gezin). Je hoeft je door niemand een mening op te laten dringen en je handelen te laten sturen. Besef dat je vrij bent in je keuze. Overweeg je beslissing, weeg alles af, overdenk het, en neem dan de beslissing die voor jou/jullie het beste voelt.

Welke je keuze daarna ook is... het is de juiste. Soms bewandel je een omweg... omdat het niet om het doel gaat, maar om de weg erheen. Dan bestaan er geen omwegen meer.

Durf je de verantwoording voor je eigen leven te nemen?
Durf je te handelen naar wat je voelt als het juiste om te doen?
En kun je vervolgens leven met de beslissing die je genomen hebt?

En daarmee zeg ik precies waar het boek 'Kiezen voor Vrije Keuze' echt over gaat.

***

Websites met kritische informatie over Vaccinaties

www.despuiblijferuit.nl

In 1854, als vertegenwoordiger van diverse Indianenstammen in het gebied van de Puget Sound, hield Chief Seattle een toespraak gericht aan het blanke opperhoofd in Washington. Die toespraak is wereldwijd bekend geworden en heeft vele mensen de ogen geopend. In navolging van deze toespraak, maar nu geschreven vanuit de ogen van een blanke man, is deze brief opgesteld, een brief aan ons allemaal en in het bijzonder aan de regeringsleiders. Een oproep ons in Liefde te Verenigen. De tijd is nu. Ons doel is deze brief uiteindelijk luid en duidelijk uit te spreken in het hart van de regeringszalen.

Apeldoorn, augustus 2009

Aan al onze Broeders en Zusters, Leden van de Raad, Regeringsleiders en aan de ‘geheime’ Regering...
 
Al sinds ik klein was vroeg ik me af waarom de vissen in onze rivieren stierven.
Maar wat kon ik eraan doen? Ik ging erover schrijven, maar wie luistert er nou naar een kind?
 
Ik ben nu volwassen, maar onze vissen sterven nog altijd.
Ik hoor de walvissen en dolfijnen, onze intelligente broeders in vervuilde zeeën. Ze roepen om hulp.
Ze worden bejaagd en hun vlees wordt vermalen als veevoer.
Het is voor wetenschappelijk onderzoek, zo wordt ons verteld.
Uw sonar beschadigt hun gehoor en ze sterven op onze stranden.
Maar hun zingen brengt liefde in het water van de zee en daardoor beschermen ze ons.
Nu roepen ze onze hulp. Hoort u hen niet?
 
Ik luister naar de vogels. Ze zijn ons gevolgd naar onze steden en hun aanwezigheid verlicht onze ziel. Sommigen zingen als het voorjaar wordt en in de winter nemen anderen hun taak over.
Maar hun verwanten worden met miljoenen opgesloten in kleine hokjes.
Ze worden met dat wat u medicijnen noemt in leven gehouden en vetgemest.
Daarna wordt onze kinderen verteld dat dit vlees gezond voor hen is.
 
Ik hou van koeien en varkens. Ook zij zijn onze broeders.
Ze krijgen gemalen vissen te eten, terwijl ze nooit vlees noch vis gegeten hebben.
En u verplicht de boeren ze te merken en in te spuiten met uw medicijnen.
Mogen ze geen namen meer hebben? Wie troost hen als ze verdrietig zijn?
Hoe kan een ongelukkige koe gezonde melk geven?
Ik heb geen wetenschap nodig die vraag te beantwoorden.
 
Wij horen uw stem elke dag via de t.v. en lezen uw woorden in de kranten.
Mijn hele leven lang heb ik zo uw stem gehoord. Ik ben ermee grootgebracht.
Misschien zijn wij nog maar kinderen, hopende op wijze raad van onze ouders.
 
In onze tuinen en boomgaarden zorgen bijen voor het nieuwe gewas.
Ze bevruchten de bloemen.
Maar nu sterven de bijenvolkeren. Hun zacht zoemen verdwijnt.
Wie moet dan de bloemen bevruchten?
Wil het zeggen dat er straks geen fruit meer aan de bomen komt?
Wie moet dan straks onze kinderen leren hoe een appel smaakt?
 
U laat onze dochters inspuiten tegen kanker.
Uw wetenschappers vertellen dat dit voor hun gezondheid is.
Maar andere wetenschappers vertellen dat het vergif is.
Wie moeten wij geloven? Wetenschap moet toch eerlijk zijn?
Als wetenschap, altijd door u aangehaald, twee tegenstrijdige standpunten verkondigt, moet 1 van beide een leugen zijn. Dat is wetenschappelijke logica.
En als er een epidemie uitbreekt, gaat u ons dan allemaal verplicht dat vergif inspuiten?
Dan worden wij toch juist ziek?
Of respecteert u onze vrije wil om zelf keuzes te maken, zelfs als ze onlogisch lijken in uw ogen?
We zijn kinderen en we willen u vertrouwen, want u bent onze vertegenwoordigers.
Maar we verliezen ons vertrouwen in u. Begrijpt u dat?
 
Onze steden doen pijn aan onze ogen, onze oren en onze neus.
Ze draaien op benzine die alle zuurstof verbruikt en de lucht vervuilt.
U zegt dat we beter op kernenergie kunnen overstappen. Ik ben daar bang van.
Waarom vertelt u niet dat het reeds lang mogelijk is vrije energie op te wekken?
Mogen wij dit niet weten? Bent u bang voor verandering?
 
Als ik ’s nachts vanuit de tuin omhoog kijk zie ik soms een paar sterren.
Maar als ik in een woestijn ben, ver van onze steden, zie ik duizenden sterren, zoveel dat ik stil ben van verwondering en verlangen. Ik zie de Melkweg als een lichtende rivier van leven.
Waar zijn al die sterren boven onze steden gebleven?
Uw leert ons dat we een beschaafd land zijn, en dat de landen van Europa nu een gemeenschap vormen van beschaafde landen.
Ik geloofde dat. Maar nu heb ik moeite uw mening te delen.
 
U vertelt ons dat de Grote Geest een God van onvoorwaardelijke Liefde is.
Heb uw naaste lief, zo leert ook u ons.
Waarom berooft u dan arme landen van hun rijkdom?
En waarom blijven ze met onbetaalbare schulden achter?
Waarom staat u toe dat ze wapens geleverd krijgen, waardoor hun volken verscheurd worden door twisten? Maar... waarom maakt u eigenlijk wapens als onze landen zo rijk en beschaafd zijn?
In uw daden herkennen wij uw woorden niet.
Waarom leeft u ons de liefde van de Grote Vader niet voor?
 
Overal rondom ons verrijzen antennes die elke seconde straling uitzenden.
We hebben goed geluisterd naar uw woorden op de televisie, want we dragen allemaal die nieuwe zenders bij ons. Zo zijn we altijd en overal bereikbaar en vindbaar.
Uw wetenschappers zeggen dat al deze straling geen kwaad kan.
Waarom dan... lijden zoveel mensen aan klachten veroorzaakt door deze straling?
We verliezen het ritme van Gaia, moeder Aarde, en onze maatschappij draait 24 uur per dag.
Onze lichamen krijgen geen rust, dus schrijft u ons medicijnen voor om te slapen.
We worden steeds zieker en we sterven aan ziektes die vroeger nauwelijks voorkwamen.
Is dat uw idee van een beschaafd land?
 
Het geld dat we gespaard hebben blijkt z’n waarde te verliezen.
Mensen verliezen hun banen en soms zelfs hun huizen.
U voorziet al onze documenten van verborgen zenders en verplicht ons die altijd bij ons te hebben.
Er zijn al mensen die deze zenders in hun lichaam hebben, net als koeien, varkens en huisdieren.
Verliezen wij straks ook onze namen en identiteit en worden we nummers in uw computers?
U vertelt dat we werken aan onze toekomst, aan veiligheid en comfort.
Maar terwijl het geld en de pensioenen die we gespaard hebben hun waarde verliezen, lezen we dat uw eigen inkomsten stijgen, zelfs nu er crisis is.
Dus kopen we drank en sigaretten en krijgen we meer medicijnen om onze pijn te vergeten.
Hoe kan dit?
 
Waarom worden steeds meer natuurlijke medicijnen verboden?
We zijn allemaal wezens van Licht, maar waarom wordt het voedende Licht in ons eten verdreven door straling?
Waarom mogen er straks geen natuurlijke vitamines en mineralen meer in ons eten zitten?
Dan worden we toch juist ziek?
Ik lees dat er al landen zijn waarin uw rechtbanken mensen dwingen zich te laten behandelen met gif als ze kanker krijgen, terwijl onze natuurartsen worden vervolgd als ze een natuurlijke behandeling adviseren.
 
Wij begrijpen uw wijze woorden niet meer. U spreekt uzelf tegen.
Of  bent u zelf nog een kind, misschien een grote broer... die ons pest en klein houdt?
Misschien was het dom van ons u onze verantwoordelijkheid in handen te geven, want kijk nu naar onze mooie planeet...
Mijn hart huilt, want de zeeën zijn bijna leeggevist, de lucht is vervuild, het land ontdaan van alle rijkdommen, haar dieren opgesloten als productie-eenheden.
We zijn eenzaam, terwijl we toch met zo velen zijn.
We verlangen naar harmonie, vrede en saamhorigheid, naar éénheid.
Wij zijn toch allemáál Hoeders van deze Aarde? De Grote Vader heeft ons allen die taak gegeven!
 
In het verleden hebben we onze Rode Broeders vermoord en hun land bezet.
We hebben oorlogen gevoerd en overzeese landen gekoloniseerd.
Gaat u straks andere planeten bezetten, net zoals we Amerika veroverden? Steden bouwen?
Wat zijn uw plannen, zo vraag ik mij af...
Want u maakt de mensheid zo zelf tot een uitstervend ras.
Begrijpt u niet dat delen in Liefde en Dankbaarheid... de werkelijke sleutels zijn om deze wereld te transformeren tot een paradijs, in staat om zelfs miljarden mensen in harmonieus samenzijn te huisvesten, samen met alle dieren en planten. Want ook zijn deel van deze Natuur... van deze Aarde... van de Kosmos... van de Goddelijke Alkracht.
En... maakt u daar niet ook deel van uit?
 
Broeders en Zusters, Leden van de Raad, Regeringsleiders...
Misschien moeten we daarom onze verantwoordelijkheid weer opeisen.
Dan ontheffen we u van uw taak als ouders.
Misschien ziet u het nog niet, maar we verenigen ons.
Mensen maken weer contact met elkaar, met hun broeders en zusters wereldwijd.
We verbinden ons weer met onze dieren die om onze hulp roepen.
We herstellen het contact met onze voorouders en beschermengelen, wiens stille stemmen tot ons spreken.
We communiceren weer met onze broeders in het universum met wie we codes uitwisselen in de graanvelden.
Zult u luisteren als onze Gezamenlijke Stem eindelijk tot u doordringt?
 
Dezelfde Rode Broeders vertellen dat 2012 een belangrijk Jaar van de Zon is.
Dat er Verandering op komst is. Het is bijna zover.
We worden volwassen en we gaan zelf keuzes maken.
Wij zijn kinderen van een nieuwe wereld, een nieuwe tijd.
We willen de lucht, de zeeën en rivieren schoonmaken en het leven erin terugbrengen, want we willen weer de prikkeling van schone lucht kunnen voelen, verre bergen kunnen zien en leven in het ritme van moeder Aarde.
We willen de dieren en planten die ons voeden, dankbaar zijn en met liefde behandelen.
We zoeken rust in onze woongebieden, en tijd om daarvan te genieten.
We willen dat alle mensen te eten hebben en in vrede samenleven, zonder wapens.
We zoeken geen strijd.
Dan kunnen we dat aan onze kinderen meegeven, zodat ze trots op ons zullen zijn.
 
We hebben altijd geluisterd en geleefd naar uw woorden.
Maar als u onze vrije wil en vrije keuze wilt afnemen, geven we in feite ons leven uit handen, en leveren we ook de Aarde uit aan u. Besef dan dat we daar niet licht over denken en dat we dat niet makkelijk doen, want dat is een groot goed en we hebben weinig vertrouwen in uw motieven.
 
Toch zullen we jullie dankbaar zijn voor alles dat jullie ons geleerd hebben.
De tijd is nu... de verandering is al begonnen. Het is aan u om daarin mee te gaan.
Alstublieft respecteer onze vrije wil en laat ons zelf keuzes maken.
Dan zullen we u kunnen gedenken als Ouderen die ons alles geleerd hebben dat ze wisten, die wellicht fouten maakten, maar die het goed met ons voor hadden.
 
Wim Roskam
schrijver van ‘Kiezen voor Vrije Keuze’
Marianne Agterdenbos
therapeute NAET en Biofotonen
 
Als u hier achter staat, en dit aandurft, mag u uw naam toevoegen, maar voelt u zich niet verplicht.


In 1854 the Indian Chief Seattle addressed the White Chief in Washington about the Indian doubts   considering the plans of the white men with their lands. Now, in 2009, this speech finds itself a successor in the letter of a white man, written to all the government chiefs in the world.
But in fact it is written to us all... to unite and change our ways. The time is now. Please read this letter and pass it on.
Our goal is to read this speech aloud, to make it heard in the heart of the governments and of us all, and to ask for a peaceful change in the world.

Apeldoorn, Netherlands, 2009 

To all our Brothers and Sisters, Members of the Council,
Members of the ‘secret’ Government,
 
When I was small I heard about dying fish in our rivers. This hurt me and I wondered why this was happening.
But what could I do?
Who cares about listening to a child?
 
I’m a grown up now, but our fish are still dying.
I hear the whales and dolphins, our brothers in polluted oceans. They call for help.
They’re hunted down for scientific research.
Your sonar damages their hearing and they die on our beaches. Is this science?
But you know... their singing brings Love in the water of the sea and so they protect us.
Now they call for our aid. Don’t you hear them?
 
I listen to the birds. They followed us to our cities and lighten our souls by their singing.
Their relatives are confined in small boxes and slaughtered by millions.
They can’t walk, but are kept alive with what you call medicines.
Then our children are told this meat is healthy.
 
I love cows and pigs. They too are our brothers.
They are fed with crunched fish and meat, but they’re vegetarians.
You force the farmers to mark them and to inject them with your medicines.
Aren’t they allowed names anymore? Who comforts them when they are crying?
How will an unhappy cow produce healthy milk?
I don’t need science to answer that question.
 
We hear your voice every day through TV and read your words in the papers.
My whole life I have heard your voice. I grew up this way.
Maybe we are children still, and we hope you’ll give us the example of wise elders.
 
In our gardens and orchards bees are taking care of the new crop, fertilizing the flowers.
But now many bee colonies are dying. Their buzz is fading.
Then who’s going to fertilize the flowers?
Does this mean soon there will be no fruits on the trees?
Then, when we raise our children, who will teach them the taste of an apple?
 
You now demand that our daughters be injected to protect them against cancer.
Scientists say that this is for their health, but other scientists say this is unproven yet and that it’s poison.
Who are we to believe? Science should be honest, shouldn't it?
When science, always quoted by you, tells two contradictory viewpoints, one of these must be a lie.
That’s scientific logic.
 
Is it fabrication?
And when a pestilence breaks out... will you then force all to be poisoned with the same fluids?
Or do you grant each and all of us our free will to make decisions, even if they seem irrational?
We are children and we want to trust you, because you are our representatives.
But we lose our faith in you. Can you understand this?
 
Our cities hurt our eyes, our ears and our noses.
Cars consume all the oxygen and fumes pollute the air.
You state that we should change to nuclear power, but I’m afraid of this.
Why don’t you tell the people that for ages very simple solutions exist to generate power?
Aren’t we allowed to know this? Are you afraid of change?
 
When I look out of the garden at night to the skies above I can hardly see the stars.
But when I’m in the desert, far from our cities, I see thousands of stars, so many that I’m silent in astonishment and craving. I see the Galaxy as a river of light and life.
Where have all the stars above our cities gone?
You’ve taught us we are a civilized country. And that the European Union is now a Union of civilized countries.
I believed this.  But now I’ve trouble sharing your opinion.
 
We learned that the Great Spirit is a God of unconditional Love and that we should live by his example.
Why then, so I wonder, are other countries subjugated and tied to our rules?
Why are their national riches plundered, but they can't pay their debts?
Why are their inhabitants too poor to stay alive?
Why do you allow that weapons, our weapons, tear apart their tribes?
And why are our medicines tested on their inhabitants?
Why don’t you demonstrate the love of the Great Spirit?
In your deeds we don’t recognize your words.
 
Everywhere around us aerials are erected, emitting radiation every second of the day.
We have listened well to your voice, because we now all carry small mobile emitters with us.
That way we can be found and tracked always and everywhere.
Your scientists tell us this radiation is safe.
But why are so many people suffering from this?
We’ve now lost the rhythm of Gaia, our mother Earth; our bodies don’t find rest and our society works 24 hours per day. And to sleep we are prescribed medicines.
Is this your idea of a civilized country?
 
All our documents are provided with hidden transmitters and you oblige us to carry them everywhere.
Will we soon loose our names, our identities, and will we be numbers in your computers?
You’ve told us that we work for our future, for safety and comfort.
But the money we’ve saved appears to lose its value.
Yet we read that your own incomes are growing even now there’s crisis.
People lose their jobs, their homes and they are unhappy.
So they buy liquors and cigarettes and to forget they are prescribed more medicines.
How can this be?
 
Why is it that many natural medicines are forbidden now?
Why are the natural ingredients in our food killed by radiation?
Why will soon vitamins and minerals be expelled from our food?
Then we get ill.
I read that in some countries the court forces people to be injected with your poison when they have cancer.
And our health therapists are prosecuted when they advise natural therapy instead.
 
We don’t understand your wise words anymore. You contradict yourself.
So maybe you’re just one of us, maybe a big brother... bullying us.
 
Maybe we were foolish placing our responsibility in your hands, because look what has become of our beautiful planet...
The air is polluted, the sea contaminated, the land is ripped of it’s riches and its animals locked up as production units.
We are lonely, and yet we are with so many.
We long for harmony, togetherness and unity.
Aren’t we all Keepers of the Earth? Didn’t the Great Spirit give us this task?
 
In the past we killed our Red Brothers and occupied their grounds.
We conquered overseas countries and colonized the lands.
Now you have spacecraft and visit other planets.
Will you now colonize other planets, just like we did America? Build cities?
What are your motives, so I wonder?
Because it looks like you make mankind a dying race itself.
Don’t you understand that unconditional Love, and Gratitude... are the real keys to make this world a paradise, capable of housing even billions of humans living in harmonious co-existence with each other and with animals and plants, since we are all part of this Nature... of this Earth... of the Cosmos... of the Great Spirit.
And doesn’t this include you too?
 
Members of the Council, of the Governments Worldwide, Brothers and Sisters...
 
Maybe we should reclaim our responsibility.
Then we relieve you of your task.
Maybe you don’t see it yet, but we are uniting.
Everywhere people stand up, contacting their brothers and sisters worldwide.
We reconnect to our animals that call for our help.
We reconnect to our ancestors and guardian angels, whose silent voices speak to us.
We reconnect to our brothers in the universe with whom we already exchange signals through our crop circles.
We are re-membering.
Do you hear our call?
Will you listen when our United Voice reaches your ears?
 
The same red brothers, whose land was taken, tell us 2012 is an important Year of the Sun.
That change will come.
It’s nearly that time.
 
We are the children of a new world.
We wish to clean the air and the rivers, bring life back into the seas, because we wish to hear again the murmur of the rivers, see distant mountains in the clean air and feel the vibrations of Gaia, our mother Earth.
We wish to be grateful to our brothers and sisters, the plants and animals that feed us and treat them with love.
We seek for rest in our villages and we long for time to enjoy this.
We wish that all people eat and live in peace together, without weapons.
We seek no battle.
Then we can teach our children and make them proud of us.
 
We’ve always listened and lived by your standards.
But now that you ask us to give up our identity, our freedom of choice, then in fact we give you our lives, we even give you the Earth in your hands. Then realize we don’t think light of this, and that we will not do so easily, because this is a great good and we doubt your motives.
 
Yet we will be grateful for all that you taught us.
The time is now. Change is coming. It’s up to you to join us.
Please respect our free will; let us make our choices, in the faith that you’ve taught us everything we need to know.
Then we can commemorate you as Elders who may have made mistakes, but whose intentions were good.
 
 
Wim Roskam, author of ‘To opt for freedom of choice’
Marianne Agterdenbos, Biophoton therapist

If you agree with the contents, feel free to add your name and to pass this message on.
 
 
Wim Roskam, author of ‘To opt for freedom of choice’
Marianne Agterdenbos, Biophoton therapist
 
If you agree with the contents, feel free to add your name and to pass this message on, or place it on your website.